Αγαπητό μου ημερολόγιο

Αγαπητό μου ημερολόγιο

By  | 

Αγαπητό μου ημερολόγιο,


για άλλη μια φορά θα πω ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία σε αυτή την ζωή, όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο, καλό ή κακό δεν μπορώ να καταλάβω αμέσως αλλά σίγουρα θα υπάρχει εξήγηση. Κανένας άνθρωπος δεν έρχεται στην ζωή μας τυχαία . Όλα για κάποιο σκοπό γίνονται αρκεί να συμβούν την κατάλληλη στιγμή. Πόσοι άνθρωποι περνούν από την ζωή μας, άλλοι για λίγο άλλοι για περισσότερο και εξαφανίζονται; Αμέτρητοι, μέσα στα χρόνια που ζούμε, τόσοι που δεν είναι πια υπολογίσιμοι. Στην πορεία, όσο μεγαλώνεις, καταλαβαίνεις πολύ γρήγορα αν κάποιος ήρθε για να μείνει ή απλά είναι περαστικός. Μπορεί να είναι φίλος, συνεργάτης, σύντροφος ο καθένας έχει έναν ρόλο. Όμως με την εμπειρία που αποκτάς καταλαβαίνεις αν είναι προσωρινός ή μόνιμος. Αν έχει θέση, αν μπορεί να καταλάβει χώρο στην καθημερινότητα σου, αν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία σου. Δεν χρειάζεται να πεις πολλά, αντιλαμβάνεσαι τα περισσότερα. Δεν είναι ανάγκη να ψάξεις αποδείξεις, σε προλαβαίνει, δεν υπάρχει παρεξήγηση γιατί υπάρχει εξήγηση, κατανόηση, σεβασμός. Μεγαλώνεις και μαζί σου μεγαλώνει και η διορατικότητα σου, το ένστικτο σου γίνεται σχεδόν αλάθητο. Πόσα θα είχες γλιτώσει άραγε αν σου είχε συμβεί νωρίτερα στην ζωή σου αλλά από την άλλη πως θα είχες γίνει πιο σοφός, πιο έμπειρος αν δεν είχες περάσει μέσα από όλα αυτά τα στάδια για να φτάσεις στην γνώση. Κι αν τελικά το ένστικτο σου σε οδηγεί, ίσως ήρθε η ώρα να το εμπιστευτείς κάποια φορά. Είναι  σπουδαίο  να προσπαθείς να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα ακόμη κι αν όλοι δεν σε πιστεύουν. Είναι σπουδαίο να μπορείς να βλέπεις μέσα από τα μάτια των άλλων ακόμη και στα πιο βαθιά σκοτάδια τους το φως κι ύστερα να το κάνεις οδηγό ή να γίνεσαι ο ίδιος οδηγός τους. Είναι σπουδαίο να το προσπαθείς, να πιστεύεις στον εαυτό σου, ακόμη κι όταν σε αμφισβητούν. Άσε τους να σε λένε ρομαντικό, σε μια εποχή που όλοι κρίνουν χωρίς να τους ζητήσεις την γνώμη τους και κατακρίνουν από την ασφάλεια του καναπέ τους. Όταν όλα γύρω σου αλλοτριώνονται, να συνεχίζεις να ελπίζεις και να κάνεις όνειρα, να έχεις φιλοδοξίες και να τις κυνηγάς χωρίς να νιώθεις την ανάγκη να δώσεις εξηγήσεις αλλά ούτε και να θέλεις. Κι ακόμη πιο σπουδαίο όταν το πιστεύουν έστω και λίγοι άνθρωποι, και σου δίνουν δύναμη μέσα από την ψυχή τους, με ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια προτροπή που μπορεί να είναι ένα άγγιγμα στον ώμο ή μια κουβέντα απλή όπως «τόλμησε το» ξέρεις πως δεν είσαι μόνος σου. Και το τολμάς.

Απόφοιτη Ελληνογαλλικής Σχολής "Αγιος Ιωσήφ", Καθηγήτρια γαλλικών, πολύγλωσση και με διδακτική εμπειρία και εξιδείκευση στην εκμάθηση ξένων γλωσσών στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσλεξία(ΕΚΠΑ), αρθρογράφος, πρόσκοπος, εθελόντρια.