Ντόλι Πάρτον: Σίγησε η θηλυκή φωνή της μουσικής κάντρι

Η δημιουργός των «Jolene» και «I Will Always Love You» άφησε πίσω της εκατοντάδες τραγούδια, δεκάδες επιτυχίες, μια σημαντική κινηματογραφική διαδρομή και ένα τεράστιο φιλανθρωπικό έργο – Από τη φτώχεια του Τενεσί αναρριχήθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο της αμερικανικής μουσικής.

Η Ντόλι Πάρτον, μια από τις σημαντικότερες τραγουδοποιούς στην ιστορία της κάντρι μουσικής και καλλιτέχνις που αγαπήθηκε εξίσου για το φιλανθρωπικό της έργο, πέθανε σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω της μια μουσική παρακαταθήκη που σφράγισε περισσότερες από έξι δεκαετίες. Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε μέσω Instagram ο ανιψιός της, Μπράιαν Σίβερ. «Είχα φανταστεί το βάρος αυτής της στιγμής, αλλά δεν το είχα πραγματικά νιώσει μέχρι τώρα», ανέφερε. «Είναι τιμή, μια τιμή ανάμεικτη με απόλυτη υπερηφάνεια και μεγάλη θλίψη». Η Πάρτον υπήρξε μια σπάνια περίπτωση δημιουργού που κατάφερε να ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια του μουσικού είδους που την ανέδειξε. Τραγουδίστρια, συνθέτης, ηθοποιός, επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος, εξελίχθηκε σε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα πρόσωπα της αμερικανικής ποπ κουλτούρας. Η δύναμη της καλλιτεχνικής αξίας της αποτυπώνεται ίσως καλύτερα σε ένα σχεδόν μυθικό περιστατικό της καριέρας της: δύο από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του 20ού αιώνα, το «Jolene» και το «I Will Always Love You», γράφτηκαν από την ίδια μέσα στην ίδια ημέρα. Η μουσική της ξεχώριζε για τη ζωντάνια των ιστοριών της, τη συναισθηματική ακρίβεια, τη μελωδική δύναμη και τη χαρακτηριστική, κρυστάλλινη φωνή της.

Στη διάρκεια της μακράς καριέρας της δημιούργησε έναν κατάλογο εκατοντάδων τραγουδιών. Κατέκτησε 25 φορές την κορυφή του αμερικανικού country chart με singles (αριθμός-ρεκόρ), ενώ 47 άλμπουμ της βρέθηκαν στο Top 10 της κάντρι. Δεν περιορίστηκε, ωστόσο, ποτέ στα στενά όρια του είδους. Πέρασε με εντυπωσιακή επιτυχία στην ποπ, με το «9 to 5» να φτάνει το 1980 στο Νο 1 των ΗΠΑ, ενώ παράλληλα ανέπτυξε αξιόλογη κινηματογραφική καριέρα. Για τις ερμηνείες της ως ηθοποιός προτάθηκε δύο φορές για Χρυσή Σφαίρα.

Ηταν επίσης η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Πάρτον στη Βρετανία, φτάνοντας μέχρι το Νο 7. Την ίδια περίοδο γεννήθηκε το «I Will Always Love You». Η Πάρτον το έγραψε ως αποχαιρετισμό στον Πόρτερ Γουάγκονερ, όταν αποφάσισε να τερματίσει τη δημιουργική τους συνεργασία και να ακολουθήσει αυτόνομη πορεία. Το τραγούδι έφτασε στην κορυφή του country chart το 1974, κάτι που επανέλαβε το 1982 με μια νέα ηχογράφησή του. Η παγκόσμια ιστορία του, όμως, θα γραφόταν το 1992, όταν η Γουίτνεϊ Χιούστον το ερμήνευσε για την ταινία «The Bodyguard». Η εκδοχή της εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες ποπ επιτυχίες όλων των εποχών και παραμένει το εμπορικότερο single από γυναίκα καλλιτέχνιδα, με τις εκτιμώμενες πωλήσεις να φτάνουν τα 20 εκατομμύρια αντίτυπα.

Η μεγάλη στροφή προς την ποπ

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η Πάρτον άρχισε να διευρύνει τον ήχο της, ενσωματώνοντας περισσότερο ποπ και ροκ στοιχεία στις ενορχηστρώσεις της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε το «Light of a Clear Blue Morning» το 1977. Το άλμπουμ στο οποίο περιλαμβανόταν, «New Harvest… First Gathering», έγινε το πρώτο της που κατάφερε να μπει στο αμερικανικό pop album chart. Αργότερα την ίδια χρονιά ακολούθησε το «Here You Come Again», που έφτασε στο Top 20 και έγινε το πρώτο άλμπουμ της με πωλήσεις άνω του ενός εκατομμυρίου αντιτύπων. Καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία του έπαιξε το ομώνυμο single, το οποίο χάρισε στην Πάρτον το πρώτο από τα συνολικά δέκα βραβεία Grammy που θα κέρδιζε στην καριέρα της. Το 1980 αποτέλεσε μία από τις κορυφαίες χρονιές της. Η Πάρτον πέτυχε τρία διαδοχικά Νο 1 στο country chart, ανάμεσά τους και το «9 to 5».
Το τραγούδι γράφτηκε για την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία, στην οποία η ίδια πρωταγωνίστησε μαζί με την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν. Το «9 to 5» έφτασε στην κορυφή και του αμερικανικού pop chart, ενώ χάρισε στην Πάρτον υποψηφιότητα για Οσκαρ καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού. Χρόνια αργότερα, το 2008, επέστρεψε στο έργο γράφοντας τραγούδια για τη θεατρική μιούζικαλ εκδοχή του «9 to 5». Μία ακόμη κλασική επιτυχία ήρθε το 1983 με το «Islands in the Stream», το ντουέτο της με τον Κένι Ρότζερς, το οποίο ανέβηκε στην κορυφή του αμερικανικού pop chart. Η συνεργασία τους συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά με ένα χριστουγεννιάτικο άλμπουμ, το οποίο έγινε δύο φορές πλατινένιο. Παράλληλα, η Πάρτον συνέχισε δυναμικά την κινηματογραφική της πορεία κατά τη δεκαετία του 1980. Εμφανίστηκε δίπλα στον Μπαρτ Ρέινολντς στο «The Best Little Whorehouse in Texas», συμπρωταγωνίστησε με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στο «Rhinestone» και αποτέλεσε μέρος του πολυπρόσωπου γυναικείου καστ της ταινίας «Steel Magnolias».

Μια καριέρα πολύ μεγαλύτερη από την κάντρι

Η ιστορία της Ντόλι Πάρτον ήταν, τελικά, πολύ μεγαλύτερη από την ιστορία μιας επιτυχημένης τραγουδίστριας της κάντρι. Από ένα παιδί που μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια σε μια μονοκάμαρη καλύβα του Τενεσί, έφτασε να γίνει μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες και επιδραστικές προσωπικότητες της αμερικανικής μουσικής και ψυχαγωγίας. Εγραψε εκατοντάδες τραγούδια, ένωσε την κάντρι με την ποπ, κατέκτησε τη μεγάλη οθόνη και δημιούργησε συνθέσεις που συνέχισαν να ζουν μέσα από τις φωνές άλλων καλλιτεχνών και διαφορετικών γενεών. Και παράλληλα με τη λάμψη, τα Grammy, τις κινηματογραφικές επιτυχίες και τα εκατομμύρια των δίσκων, δημιούργησε ένα φιλανθρωπικό έργο που έφερε περισσότερα από 150 εκατομμύρια βιβλία στα χέρια παιδιών. Από το «Jolene» και το «9 to 5» μέχρι το «I Will Always Love You», η Ντόλι Πάρτον αφήνει πίσω της τραγούδια που ξεπέρασαν την εποχή και το είδος τους – και μια διαδρομή που μετέτρεψε ένα κορίτσι από το Τενεσί σε παγκόσμιο σύμβολο.

Πηγή: Protagon.gr