Δημητρα Λαουταρη -Ατομική έκθεση στην Ρώμη -Medina Art Gallery

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΑΟΥΤΑΡΗ- ΧΩΡΙΣ ΣΙΩΠΗ

Η Δήμητρα Λαουτάρη ενώ ήταν εστιασμένη για χρόνια στην προσωπική της ζωή και σε έναν πιο εξπρεσσιονιστικό τρόπο ζωγραφικής, αποφασίσε κάποια στιγμή να πειραματιστεί εν είδει σπουδής, με μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση λουλουδιών.Και ήταν αυτή ακριβώς η στιγμή που αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα μιας ολόκληρης αφήγησης, “ένα ταξίδι στο τίποτα, στο απόλυτο τίποτα, στο Όλον”, με αφορμή μια παπαρούνα.Δεν είναι τυχαίο που επιλέγει την παπαρούνα ως στοιχείο της αφήγησής της. Εύθραυστη, ανάλαφρη, χρωματικά έντονη και αξιοθώρητη, σύμβολο της αναγέννησης, της απαρχής μιας νέας εποχής, αλλά και συμβολική του θανάτου.Ένα λουλούδι γεμάτο αντιφάσεις: αγριολούλουδο και συνάμα ευαίσθητο, διαχρονικό σύμβολο αλλά και πολύ εφήμερο, έντονο αλλά εύθραυστο θα μπορούσε να συμβολίζει την πηχτή, χαίνουσα πληγή αλλά και την ίδια την αναγέννηση, την ανανέωση, λιλιπούτεια, εντούτοις, όταν την βλέπουμε αθροιστικά στα λιβάδια, φαντάζει να έχει έκταση μανδύα πάνω στην γη και αποκτά διαστάσεις άλλες.Η Δήμητρα Λαουτάρη έχει ως ένα βαθμό αυτά τα χαρακτηριστικά: θηλυκότητα, ευαισθησία, οξυδέρκεια, συναισθηματικό βάθος, μια ήρεμη δύναμη, με ενσυναίσθηση, με αναστοχασμό και ανησυχίες πάνω στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι. Στην ατομική της έκθεση στην Ρώμη μας ξεδιπλώνει έναν κόσμο με συμβολική βαρύτητα, με χρώμα, με υπαινιγμούς, όπως είναι και το στοιχείο της παπαρούνας στα έργα της, άλλοτε έντονο, άλλοτε διακοσμητικό και διακριτικό, άλλοτε συνδηλωτικό και σουρεαλιστικό, ενώ παράλληλα στέκει πάντα με έναν τρόπο πολύ ντελικάτο, προεξάρχων , εμφανή.Η ρεαλιστική σπουδή της πάνω σε ένα λουλούδι, γίνεται ‘εμμονή’, κατά κάποιον τρόπο κι έτσι η εικαστικός αφήνεται στον μίτο του αγριολούλουδου, αφουγκράζεται το εσωτερικό της ταξίδι, ενώ ταυτόχρονα παρατηρεί, συμμερίζεται και συνδιαλέγεται με τα κοινωνικά- ιστορικά δρώμενα. Δημιουργεί αφηγηματικά ποιήματα με χρώμα και συμπυκνωμένη πληροφορία, λυρισμό, στοχασμό, ενατένιση, καθώς και με υπαινιγμό που έχει συλλογικό αντίκτυπο και προεκτάσεις.Ο πόλεμος στην Γάζα έχει ξεκινήσει τον καιρό που δημιουργούνται αυτές οι εικόνες , αλλά στην Δήμητρα Λαουτάρη, ο ζόφος του πολέμου και των κοινωνικών συνθηκών δεν παρουσιάζονται με βιαιότητα και ωμότητα στα έργα της, αλλά με έναν τρόπο ονειρικό, μελαγχολικό, ίσως λίγο τραχύ σε σημεία, όμως εν τέλει αισιόδοξο στο’ ταξίδι’ των έργων της. Χωρίς να σωπαίνει και δίχως να εθελοτυφλεί, η εικαστικός θέλει να μας επικοινωνήσει ότι παρόλα όλα όσα συμβαίνουν στην ιστορία της γης και των ανθρώπων, η πληγή υπάρχει, το εφήμερο της ζωής υπάρχει, τα δύσκολα γεγονότα λαμβάνουν χώρα, όμως μέσα στο πιο πολύτιμο, στο πιο καθαρό, προστατευμένο μέρος της συνείδησης και της Ψυχής μας, η Τρυφερότητα Υπάρχει, η Ελπίδα Υπάρχει, η Ομορφιά Υπάρχει , η Συνέχεια Υπάρχει, το Φως Υπάρχει, το Όλον –Είναι_Υπάρχει. Και τα δικά της εικαστικά ποιήματα, Χωρίς Σιωπή , μάς το αποκαλύπτουν.

Georgia Trouli Visual Artist – Curatorhttps://georgiatrouli.art/E.eno_louriel@yahoo.grT.6949411565