67 παιδιά από γονιμοποίηση με σπέρμα δότη με σπάνια μορφή καρκίνου – 10 έχουν ήδη νοσήσει

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν δύο οικογένειες επικοινώνησαν με τις κλινικές γονιμότητας λόγω διαγνώσεων καρκίνου στα παιδιά τους.

Τουλάχιστον 67 παιδιά σε οκτώ χώρες έχουν γεννηθεί έπειτα από γονιμοποίηση με σπέρμα δότη που έφερε σπάνια γενετική μετάλλαξη στο γονίδιο TP53, η οποία συνδέεται με το σύνδρομο Li-Fraumeni – μια σοβαρή κληρονομική προδιάθεση στον καρκίνο. Από αυτά τα παιδιά, δέκα έχουν ήδη διαγνωστεί με μορφές καρκίνου όπως λευχαιμία και λέμφωμα non-Hodgkin.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν δύο οικογένειες επικοινώνησαν με τις κλινικές γονιμότητας λόγω διαγνώσεων καρκίνου στα παιδιά τους. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Σπέρματος, από την οποία προήλθε το γενετικό υλικό, επιβεβαίωσε ότι η μετάλλαξη υπήρχε στο σπέρμα του δότη. Αν και η συγκεκριμένη γενετική παραλλαγή δεν ήταν γνωστό ότι προκαλεί καρκίνο όταν έγινε η δωρεά το 2008 – και δεν θα μπορούσε να ανιχνευθεί με τα τότε διαθέσιμα τεστ – μεταγενέστερες αναλύσεις έδειξαν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Όπως σημειώνει ο Guardian, η υπόθεση παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Γενετικής στο Μιλάνο. Η βιολόγος δρ Εντουίζ Κασπέρ, που ηγήθηκε της έρευνας, δήλωσε πως χρειάζονται πανευρωπαϊκά όρια στον αριθμό οικογενειών που μπορούν να αποκτήσουν παιδί από έναν δότη. «Δεν γίνεται ένας άντρας να έχει 75 παιδιά σε όλη την Ευρώπη», τόνισε χαρακτηριστικά.

Παρότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Σπέρματος έχει θέσει διεθνές όριο 75 οικογενειών ανά δότη, δεν επιβεβαιώνει πόσα παιδιά έχουν προκύψει από τον συγκεκριμένο. Η απουσία συστήματος ιχνηλάτησης και κοινοποίησης σε λήπτες επιδεινώνει το πρόβλημα. Η καθηγήτρια κοινωνιολογίας Νίκι Χάντσον υπογράμμισε την ανάγκη για διεθνή συντονισμό: «Αν ο δότης είχε χρησιμοποιηθεί μόνο εντός μιας χώρας, ο αριθμός των παιδιών και των κρουσμάτων θα ήταν σαφώς μικρότερος».

Τα παιδιά που φέρουν τη μετάλλαξη καλούνται να υποβάλλονται σε τακτικές μαγνητικές τομογραφίες για την έγκαιρη ανίχνευση καρκινικών όγκων. Οι ειδικοί τονίζουν την ανάγκη για γενετική συμβουλευτική και καλύτερους ελέγχους στη χρήση σπέρματος διεθνώς, προκειμένου να αποφευχθούν ανάλογες υποθέσεις στο μέλλον.